Vrachtwagens op de werkvloer

05Apr11

Volgens Sabam moeten vrachtwagenchauffeurs die in hun cabine naar de radio luisteren een auteursrechtvergoeding betalen. Heeft Sabam gelijk?

Artikel 1 van de Auteurswet bepaalt dat voor elke reproductie van een “werk” de toestemming van de auteur vereist is. Auteurs die lid zijn van Sabam geven die toestemming in ruil voor die auteursrechtvergoeding.

Artikel 22 van de Auteurswet voorziet enkele uitzonderingen op het algemene principe. Wanneer een van deze uitzonderingen van toepassing is, is de toestemming van de auteur voor een reproductie niet vereist, en dient dus evenmin een Sabam-vergoeding te worden betaald.

Zo is er de “Thuiskopie“-uitzondering: de toestemming van de auteur is niet vereist voor “de reproductie van geluidswerken en audiovisuele werken die in familiekring geschiedt en alleen daarvoor bestemd is“. Bij de interpretatie van deze thuiskopieuitzondering dient ook gekeken te worden naar de Richtlijn Informatiemaatschappij (2001/29) die spreekt over een “de reproductie, op welke drager dan ook, door een natuurlijke persoon voor privé-gebruik gemaakt, en zonder enig direct of indirect commercieel oogmerk“.

Volgens Sabam is een vrachtwagen een werkomgeving en is deze uitzondering – die enkel geldt voor de familiekring – niet van toepassing.

Vraag is dus of er op de werkvloer een privé-gebruik kan zijn. De thuiskopie-uitzondering uit de Auteurswet en uit de Richtlijn Informatiemaatschappij bepaalt nergens iets over de locatie van de reproductie. Er wordt enkel gesproken over de familiekring en over het privé-karakter van de reproductie, d.i. de relationele band tussen de aanwezige personen. De activiteit die daarbij tegelijkertijd wordt uitgeoefend, is van geen belang.

Het doel van de reproductie (of dit nu veiligheid is of iets anders) is evenmin van belang, tenzij dit direct of indirect commercieel is.

Terwijl ik dit blogartikel thuis uittyp, staat de radio op. Deze blog is ontegensprekelijk een verlengstuk van mijn werkactiviteiten. Aldus zou mijn huis gekwalificeerd kunnen worden als werkvloer. Mogelijk stelt een rechter dat deze blog – die in se een marketinginstrument is – commercieel van aard is. Rest de vraag of de reproducties op de radio bijdragen tot dit “commerciële” oogmerk. Dat lijkt mij eerlijk gezegd nogal ver gezocht.

Advertenties


%d bloggers liken dit: