Product-placement

25Mei10

Witse rijdt met een Lexus, Peter Van Asbroeck kookt met Uncle Ben’s en Baantjer drinkt Yakult. U weet dat. Het concept heet product-placement of productplaatsing. Een onderneming betaalt een productiehuis en laat zo een bekende medemens een bepaald product gebruiken op tv in de hoop dat u dat ook zou doen.

Artikel 100§4 van het Mediadecreet gebiedt de omroeporganisaties om de kijkers duidelijk  te wijzen “op de aanwezigheid van productplaatsing”. De Vlaamse regering heeft daar iets op gevonden: een logo!

Bij het begin en op het einde van elk programma-segment met product-placement moet volgend logo vijf seconden in beeld komen:

Product-Placement

Een en ander is goed bedoeld doch gaat uit van een bizarre benadering van het kijkpubliek. Een kijkpubliek dat beschermd moet worden tegen product-placement. Een kijkpubliek dat niet intelligent genoeg zou zijn om te beseffen dat programma’s gesponsord worden.

Anderzijds dient hetzelfde publiek aan de hand van het bovenstaande PP-logo wel te weten wat product-placement is. Minstens zou dat publiek capabel genoeg moeten zijn om in het mediadecreet en de uitvoeringsbesluiten daarbij de betekenis van dit minuscuul logo na te gaan.

Deze regelgeving is halfslachtig.

In feite zijn er maar twee mogelijkheden: ofwel ben je van oordeel dat de kijker attent moet worden gemaakt op product-placement. Dat kan eenvoudig door de vermelding van een tekstboodschap op het scherm, telkens het product in beeld komt; genre: “Lexus heeft de VRT betaald om Witse met deze auto te laten rijden”. Geen omroep die dat zou willen, maar als het oogmerk kijkersbescherming is, maakt dat niet uit.

Ofwel laat je product-placement onverkort toe, zonder enige melding aan het publiek. Daarbij neem je aan dat het kijkerspubliek volwassen is en intelligent genoeg om te begrijpen dat er bedrijven zijn die betalen om met hun product in beeld te komen.

Advertenties


%d bloggers liken dit: